13-14 augustus 2016

Vorige week sprak Jezus over waakzaamheid. Leef in het heden en houd de lampen brandend. Zie wat er om je heen gebeurt en heb oog voor de noden van medemensen. De toekomst kan elk moment aanbreken. Jezus is vervuld van het koninkrijk van God. Want dan komt er een einde aan het onrecht, dan zullen de armen verzadigd worden en de treurenden getroost. Dan komt er gerechtigheid en vrede.

Maar Jezus weet ook dat dat koninkrijk er nog niet is. Pas als Hij zijn leven tot het einde heeft geleefd, zal Hij dat Rijk bereiken. De vreugde van het koninkrijk kan enkel bereikt worden door de moeilijkheden van het leven heen. We leven immers in een onvolmaakte wereld. En dat levert soms spanningen op, spanningen in onszelf en ook spanningen tussen mensen onderling, zelfs in huiselijke kring. Vader tegenover zoon, dochter tegenover moeder.

‘Vuur ben Ik op aarde komen brengen, en hoe verlang Ik dat het reeds oplaait.’ Lampen hou je brandend met vuur. Dat vuur mag je zien als het vuur van de heilige Geest. Vrede kan pas ontstaan als de verdeeldheid is doorstaan en overwonnen.

In ons land heerst grote welvaart en de meesten van ons hebben het goed, zeker materieel gezien. Het grote gevaar is gezapigheid. Het vuur dat eruit gaat. We hebben het samenleven vervat in duizenden regeltjes en als die gevolgd worden, komt alles goed. Onze tuintjes liggen er keurig aangeharkt bij, alle afval is netjes weggemoffeld. Maar met alle afval gooien we dan ook de bezieling weg, het heilige vuur, het grote enthousiasme. We zijn zelfvoldaan, en worden zelfs een beetje blasé.

Wat we missen is het heilige vuur, zoals we dat kennen uit de verhalen van grote heiligen. Neem nu Franciscus van Assisi. Hij was een rijke jongeman en zoon van een succesvolle stoffenkoopman. Hij kwam tot omkering, of zoals Lucas het zou zeggen: hij onderging een doopsel. Franciscus gaf weg wat hij bezat en deelde het uit aan de armen. Het vuur van zijn liefde om Jezus in armoede na te volgen, schitterde uit zijn ogen. Als Jezus in het evangelie spreekt over verdeeldheid tussen vader en zoon, dan kun je dus aan het leven van Franciscus denken. Hij gaf alles weg, wat zijn vader zó boos op hem maakte dat hij hem verstootte.

‘Vuur ben Ik op aarde komen brengen, en hoe verlang Ik dat het reeds oplaait!’ Ik hoop dat dat vuur ook bij ons mag oplaaien. Ook in onze tijd zijn er voorbeelden die we kunnen navolgen. Zoals de vrijwilligers die overal in het land voedselbanken runnen, of de hulpverleners van Artsen zonder Grenzen die in conflictgebieden als Syrië en Irak hun leven riskeren om de bewoners te helpen die op de vlucht zijn voor IS, rebellenlegers of het leger van de dictator Assad. Veel mensen vinden die acties maar onzin. In België hoeft niemand arm te zijn. In de Arabische wereld zal het toch nooit goed komen. Verdeeldheid alom.

We moeten echter door die verdeeldheid heen om de vrede te bereiken. Het koninkrijk van God vraagt een inspanning van ieder van ons. En elke inspanning telt, een grote of een kleine. Ook hier, in onze eigen omgeving kunnen we inspanningen leveren, ook al gaat dat soms met spanningen gepaard. Het islamistisch terrorisme moet wel degelijk gestopt worden, maar daarvoor mogen we de meerderheid van goedwillende moslims niet met wantrouwen tegemoet treden. Het geld van de sociale zekerheid moet goed besteed worden, maar het merendeel van onze werklozen is echt niet te lui om te werken. De werkelijkheid is nooit eenduidig en eenvoudig.

Geloof, hoop en liefde. Pas als het vuur erin schiet, komen ze tot leven. Als geloof, hoop en liefde gaan gloeien, ontstaat er warmte. Menselijke warmte, die de verkilling in onze wereld verzacht. Dan kan de verdeeldheid tussen mensen, tussen ouders en kinderen, buren en vluchtelingen, zwart en wit, oud en jong worden overwonnen, en kunnen er oases van vrede ontstaan. Dat Koninkrijk had Jezus voor ogen. Laten we dat visioen alsjeblieft levend houden.

Amen.

Verwante berichten

2e zondag advent: 5-6 dec... _______________ _ Kromme wegen recht maken_ De advent is een uitermate rijke tijd op liturgisch vlak met mooie lezingen en het bijhorend ritueel van de adventskrans met
15 aug. 2020 Beste medegelovigen, 15 aug 2020 Misschien denken jullie zoals ik bij de eerste lezing: Wat is dat allemaal? Wat hebben we nu aan een spookverhaal over een
Preek 20-21 juni 2020 Wees niet bang. Wees niet bevreesd. Wees dus niet bevreesd.’ Zusters en broeders, drie keer zegt Jezus dat we niet bang moeten zijn, maar we weten dat
1-2 oktober 2016 In de eerste lezing zien we de profeet Habakuk die het onrecht en de ellende in de wereld niet langer kan aanzien. Hij wil dat het stopt,
2-3 april 2016 Beste mensen, Na zijn kruisdood is Jezus na drie dagen met Pasen verrezen, en toch heerste er nog onrust bij Jezus’ volgelingen. De leerlingen van Jezus waren
29e zondag: 17-18 oktober... Zondag 18 oktober 2015 Wil je besturen, dan moet je dienen Mc 10.35.45 Beste medegelovigen, Jezus wees zijn ruzieënde leerlingen er op: ‘Jullie weten dat de zogenaamde
20-21 augustus 2016 Beste medeparochianen Ook meer dan 2000 jaren geleden dachten mensen na over de boodschap van Jezus. En tijdens een van die lange verkondigende tochten, letterlijk in de
27-28 augustus “Kom mannekens, aan tafel!” Waarschijnlijk hebben de meesten onder ons nog verre –misschien heel verre- maar gelukkige herinneringen hoe we vroeger door moeder aan tafel geroepen werden.
16-17 april 2016 Komt nog
19-20 september 2020 Zondag 20 september 2020 Wat is eerlijk? Mt20,1-16 Jes 55,6-9 Deze parabel geeft allicht aanleiding tot discussie. Breng hem maar eens ter sprake, bijvoorbeeld seffens in de
10-11 oktober 2020 Vooraf Vandaag laat ik, Patrick Van der Straten, mijn preek brengen door een ander. Ik vertoef in een omgeving waar nog wat mensen verblijven maar niet bij