13-14 augustus 2016

Vorige week sprak Jezus over waakzaamheid. Leef in het heden en houd de lampen brandend. Zie wat er om je heen gebeurt en heb oog voor de noden van medemensen. De toekomst kan elk moment aanbreken. Jezus is vervuld van het koninkrijk van God. Want dan komt er een einde aan het onrecht, dan zullen de armen verzadigd worden en de treurenden getroost. Dan komt er gerechtigheid en vrede.

Maar Jezus weet ook dat dat koninkrijk er nog niet is. Pas als Hij zijn leven tot het einde heeft geleefd, zal Hij dat Rijk bereiken. De vreugde van het koninkrijk kan enkel bereikt worden door de moeilijkheden van het leven heen. We leven immers in een onvolmaakte wereld. En dat levert soms spanningen op, spanningen in onszelf en ook spanningen tussen mensen onderling, zelfs in huiselijke kring. Vader tegenover zoon, dochter tegenover moeder.

‘Vuur ben Ik op aarde komen brengen, en hoe verlang Ik dat het reeds oplaait.’ Lampen hou je brandend met vuur. Dat vuur mag je zien als het vuur van de heilige Geest. Vrede kan pas ontstaan als de verdeeldheid is doorstaan en overwonnen.

In ons land heerst grote welvaart en de meesten van ons hebben het goed, zeker materieel gezien. Het grote gevaar is gezapigheid. Het vuur dat eruit gaat. We hebben het samenleven vervat in duizenden regeltjes en als die gevolgd worden, komt alles goed. Onze tuintjes liggen er keurig aangeharkt bij, alle afval is netjes weggemoffeld. Maar met alle afval gooien we dan ook de bezieling weg, het heilige vuur, het grote enthousiasme. We zijn zelfvoldaan, en worden zelfs een beetje blasé.

Wat we missen is het heilige vuur, zoals we dat kennen uit de verhalen van grote heiligen. Neem nu Franciscus van Assisi. Hij was een rijke jongeman en zoon van een succesvolle stoffenkoopman. Hij kwam tot omkering, of zoals Lucas het zou zeggen: hij onderging een doopsel. Franciscus gaf weg wat hij bezat en deelde het uit aan de armen. Het vuur van zijn liefde om Jezus in armoede na te volgen, schitterde uit zijn ogen. Als Jezus in het evangelie spreekt over verdeeldheid tussen vader en zoon, dan kun je dus aan het leven van Franciscus denken. Hij gaf alles weg, wat zijn vader zó boos op hem maakte dat hij hem verstootte.

‘Vuur ben Ik op aarde komen brengen, en hoe verlang Ik dat het reeds oplaait!’ Ik hoop dat dat vuur ook bij ons mag oplaaien. Ook in onze tijd zijn er voorbeelden die we kunnen navolgen. Zoals de vrijwilligers die overal in het land voedselbanken runnen, of de hulpverleners van Artsen zonder Grenzen die in conflictgebieden als Syrië en Irak hun leven riskeren om de bewoners te helpen die op de vlucht zijn voor IS, rebellenlegers of het leger van de dictator Assad. Veel mensen vinden die acties maar onzin. In België hoeft niemand arm te zijn. In de Arabische wereld zal het toch nooit goed komen. Verdeeldheid alom.

We moeten echter door die verdeeldheid heen om de vrede te bereiken. Het koninkrijk van God vraagt een inspanning van ieder van ons. En elke inspanning telt, een grote of een kleine. Ook hier, in onze eigen omgeving kunnen we inspanningen leveren, ook al gaat dat soms met spanningen gepaard. Het islamistisch terrorisme moet wel degelijk gestopt worden, maar daarvoor mogen we de meerderheid van goedwillende moslims niet met wantrouwen tegemoet treden. Het geld van de sociale zekerheid moet goed besteed worden, maar het merendeel van onze werklozen is echt niet te lui om te werken. De werkelijkheid is nooit eenduidig en eenvoudig.

Geloof, hoop en liefde. Pas als het vuur erin schiet, komen ze tot leven. Als geloof, hoop en liefde gaan gloeien, ontstaat er warmte. Menselijke warmte, die de verkilling in onze wereld verzacht. Dan kan de verdeeldheid tussen mensen, tussen ouders en kinderen, buren en vluchtelingen, zwart en wit, oud en jong worden overwonnen, en kunnen er oases van vrede ontstaan. Dat Koninkrijk had Jezus voor ogen. Laten we dat visioen alsjeblieft levend houden.

Amen.

Verwante berichten

2e zondag advent: 5-6 dec... _______________ _ Kromme wegen recht maken_ De advent is een uitermate rijke tijd op liturgisch vlak met mooie lezingen en het bijhorend ritueel van de adventskrans met
24-25 september 2016 Sommige details in deze parabel klinken ons wellicht wat vreemd in de oren. Bijvoorbeeld dat die Lazarus hoopte op wat er van de tafel zou vallen. Dat
leden van het Parochietea... Anne Willocx-Michielsen, verantwoordelijke gsm 0476 24 54 01 Herman Paulussen 03 257 27 49 Paul Bats 03 230 77 44 Patrick Van der Straten 03 239 97
15 augustus 2016 Beste medegelovigen, Op dit feest van Maria tenhemelopneming wil ik blij en dankbaar, als vrouw en als moeder, samen met jullie opkijken naar ons aller moeder: Maria.
Kerstviering 25 december Kerst 2015. Zusters en Broeders , Het is weer kerst. Kerst annoo 2015. En nog steeds vieren wij de geboorte van onze Redder. De geboorte van een
07-08 mei 2016 Beste medegelovigen, Behoort u ook tot die groep van mensen die niet zo goed slaapt en soms lang, te lang, wakker ligt? Ik hoop van niet maar
23-24-januari Gezalfd om aan armen de Blijde Boodschap te brengen ____24/01/2016 “De Heer heeft mij gezalfd om aan armen de Blijde Boodschap te brengen”. Dit zinnetje stond –
27-28 februari 2016 Beste medegelovigen, Waarom gebeurt er zoveel kwaad? Wie is schuldig voor al dat kwaad? Waar heb ik dat verdiend? Hoe dikwijls horen we die vragen niet? Hoe
29e zondag: 17-18 oktober... Zondag 18 oktober 2015 Wil je besturen, dan moet je dienen Mc 10.35.45 Beste medegelovigen, Jezus wees zijn ruzieënde leerlingen er op: ‘Jullie weten dat de zogenaamde
9-10 januari 2016 Zondag 10 januari 2016 Jezus gaat zich laten dopen. Lc3,15-16.21-22 Als wij horen spreken over een doopsel zien we waarschijnlijk in onze verbeelding een babytje op de
1 november: Allerheiligen Beste medegelovigen, We weten allemaal wat het betekent zich eens’ zalig voelen, zich gelukkig voelen. We hebben van die momenten waar we ondervinden dat het leven meevalt,