2e zondag advent: 5-6 december 2015

_______________ _ Kromme wegen recht maken_
De advent is een uitermate rijke tijd op liturgisch vlak met mooie lezingen en het bijhorend ritueel van de adventskrans met de verschillende kaarsen die symbool staan voor het doorbreken van het licht in de duisternis, de dageraad van een nieuwe wereld van gerechtigheid en de vervulling van de belofte van de menswording van God, in de gedaante van een kwetsbaar kind van ouders op de vlucht.
De profeet Baruch en Johannes de Doper roepen ons in de lezingen van vandaag, op om kromme wegen recht te maken en hobbelige paden effen.
De eerder onbekende Baruch is een profeet die leefde ten tijde van de Babylonische gevangenschap. Van hem horen we een heel bemoedigende boodschap. Jeruzalem wordt opgeroepen haar kleed van ellende en rouw af te leggen. Het moet de mantel van Gods gerechtigheid omslaan en op haar hoofd de kroon van de Eeuwige zetten. Om de terugtocht uit de ballingschap te vergemakkelijken zullen bergen en dalen worden geëffend. Het is God zelf die zijn volk naar huis zal begeleiden.

In het evangelie keert dit beeld terug, maar omgekeerd. Johannes roept, met de woorden van Jesaja, de mensen op om de weg te bereiden voor de Heer: “maak recht de paden”, predikt hij. God brengt bevrijding als wij, mensen ons oefenen in gerechtigheid.

De verschillende klemtoon in beide teksten is opvallend en houdt duidelijk verband met het verschillend godsbeeld dat we tegenkomen in het Oude en in het Nieuwe Testament. Johannes predikt dat wij mensen, de weg moeten voorbereiden voor de vestiging van het Rijk Gods. Dat is nieuw. Waar de God van het Oude Testament dikwijls wordt voorgesteld als de almachtige heerser die beloont of straft, kondigt Johannes aan dat God het aan ons, mensen overlaat om Zijn Rijk van vrede en gerechtigheid te vestigen en de weg daar naartoe aan te leggen.

Johannes predikt een doopsel van bekering, van ommekeer. Die ommekeer moet telkens opnieuw, ook vandaag dus, worden waargemaakt. En daarvoor moeten we alle hinderpalen opruimen die de komst van God in de weg staan. In de beeldende taal van de lezingen van vandaag uitgedrukt betekent dit: de bergen van onbegrip slechten, de grachten van vooroordelen en angst dempen, de kronkelwegen van intrige en onrecht rechttrekken. En zo klinkt deze boodschap, tegen de achtergrond van de recente gebeurtenissen op wereldvlak, nog altijd zeer actueel.

En de realiteit vandaag toont bovendien duidelijk aan dat de machthebbers alleen de problemen niet zullen oplossen. Daarvoor houden zij meestal te veel rekening met hun eigen belang of dat van hun eigen bevolking. Van leiders moeten we het niet altijd hebben. Aan hen alleen kunnen we de vrede en gerechtigheid niet overlaten. De vrede begint bij elke mens op zich. Als we wat meer naar elkaar luisteren, met een welwillend oor en niet met een half oor, als we kunnen vergeven, als we van onze stad, van ons huis een gastvrije plek maken, dan bestaat er een kans dat onze houding andere mensen gaat inspireren om hetzelfde te doen.

“Blijf niet staren op wat vroeger was, sta niet stil in het verleden. Ik ga iets nieuws beginnen, het is al begonnen – merk je het niet ?”. Het is een strofe uit een lied dat we regelmatig zingen in deze kerk. Wist u dat het woorden zijn van Jesaja ? Ze typeren hem als de adventsprofeet bij uitstek.

De lezingen in de advent vertellen over visioenen vol verwachting. Ze laten ons vergezichten zien, ze doen ons dromen van wat nog niet is. Niet om erbij weg te dromen, maar om wakker te worden en attent te zijn voor alle onrecht, voor armoede en uitsluiting.

“Met wat ik nu weet, zou ik graag wel eens opnieuw willen beginnen als het kon” . Dat horen we mensen soms wel eens zeggen. Deze woorden geven uitdrukking aan een soort, misschien wat naïef verlangen maar dat goed doet aanvoelen wat advent eigenlijk is: een voorbereiding om iets nieuws te kunnen beginnen, om iets nieuws in ons geboren te laten worden. Laten we waakzaam zijn, “bij de pinken” zijn voor woorden, mensen, ontmoetingen, die ons hierbij op weg kunnen zetten.

Verwante berichten

2e zondag advent: 5-6 dec... _______________ _ Kromme wegen recht maken_ De advent is een uitermate rijke tijd op liturgisch vlak met mooie lezingen en het bijhorend ritueel van de adventskrans met
12-13 maart 2016 “Ook ik veroordeel u niet; ga heen en zondig van nu af niet meer” Dikwijls worden we in de evangelielezingen geconfronteerd met twee vormen van godsdienstigheid waarbij
Preek 20-21 juni 2020 Wees niet bang. Wees niet bevreesd. Wees dus niet bevreesd.’ Zusters en broeders, drie keer zegt Jezus dat we niet bang moeten zijn, maar we weten dat
startviering 18 september... Beste medeparochianen, Ja voor onze start hebben wij met de liturgische werkgroep gekozen om dit jaar het thema “ bouwen” te nemen. We vonden het heel toepasselijk
11-12 juli 2020 Beste medegelovigen, Met de “lockdown” van de voorbij maanden, heb ik heel veel in onze tuin gewerkt. Ik heb genoten van de natuur dank zij de warme
Kerstviering 25 december Kerst 2015. Zusters en Broeders , Het is weer kerst. Kerst annoo 2015. En nog steeds vieren wij de geboorte van onze Redder. De geboorte van een
05 mei 2016 komt later.
18-19-juli 2020 Mildheid en geduld 19/07/2020 In de eerste lezing uit het Boek Wijsheid horen we hoe God rechtvaardig is en met grote mildheid regeert over de mensen. Weliswaar
5-6 september 2020 5-6 september 2020 Mattheus 18,15-20 Paulus Rom 13,8-10 Heb jij je de voorbije weken, maanden, half jaar niet eens de vraag gesteld “ wat zou Jezus hebben
preek 13-14 juni 2020 Mt. 9,36-10,8 en Ex 19,2-6b Geroepen om Apostel te zijn in onze Coronatijd Het evangelie houdt een oproep in die ook vandaag zijn zin. Jezus heeft,zijn vrienden
27e zondag: Preek van 3-4... Beste Medegelovigen, Er zijn bijbelteksten waar ik het moeilijk mee heb. Zoals vandaag.” Staat het een man vrij zijn vrouw te verstoten? ”Of : Dat een vrouw