31 e zondag: 7-8 november 2015

Vertrouwen op God

In de lezingen staan vandaag twee weduwen centraal, twee vrouwen die vanwege hun armoede en isolement aan de rand van de maatschappij leven. Zij worden als voorbeeld gesteld, de één omdat zij Elia van brood voorziet, ook al is het van haar laatste meel en olie, de ander omdat ze twee penningen in de offerblok gooit.

Het Israël van toen was een mannenmaatschappij waar alle relaties via de man liepen, zowel in de tijd van Elia als in die van Jezus. Een weduwe had geen middelen van bestaan en was dus volledig aangewezen op de naastenliefde van anderen. Vandaar de vele oproepen van profeten en later ook van Jezus om goed te zijn voor weduwen en wezen. Jezus keert hierbij ook de beoordelingscriteria om, voor wie al dan niet dicht bij God staat: niet de vooraanstaande vromen maar wel de maatschappelijk uitgestotenen, zoals in dit geval een weduwe , staan op de eerste plaats.

Jezus waarschuwt voor de levenshouding van de schriftgeleerden en ergert zich aan hun uiterlijk vertoon en formalistische godsdienstbeleving. Bovendien klaagt hij ongemeen scherp aan dat zij de armen uitbuiten. “Wacht u voor de schriftgeleerden die de huizen van de weduwen opslokken; over deze mensen zal een strenger vonnis worden uitgesproken.”. Hiermee treedt Jezus in het spoor van profeten als Jesaja, Jeremia en Amos die herhaaldelijk corrupte koningen terecht wezen als zij de rechten van de arme schonden.

Jezus maakt ons duidelijk dat we maar volwaardig christen zijn in de mate dat we ook partij kiezen voor de lijdenden en de onderdrukten. Deze voorkeurliefde heet solidariteit. God roept de mens op om niet alleen zijn eigen zondigheid te overwinnen, maar ook de maatschappelijke structuren te veranderen die de zonde van het onrecht in stand houden. Alleen wie solidair is met de slachtoffers van het onrecht kan aan deze bijbelse oproep beantwoorden.

Beste mensen, op 8 december aanstaande zal paus Franciscus het Heilig jaar van de Barmhartigheid plechtig openen. De paus noemt nadenken over de werken van barmhartigheid “een manier om ons geweten wakker te schudden, ons geweten dat vaak ingeslapen is ten opzichte van het drama van de armoede”.
Eén van de 7 klassieke werken van barmhartigheid is het herbergen van vreemdelingen. In de huidige geopolitieke context is dat voor Europa een enorme uitdaging geworden. Maar wat we vandaag de dag zien, tart elke verbeelding. Vluchtelingen die op zee verdrinken, grote groepen mensen die in ellenlange rijen door Europa trekken, van de ene grens naar de andere worden gedreven, ’s nachts door een ijskoude rivier moeten waden en als ze dan opnieuw op vaste bodem komen: geen eten, geen tenten, geen droge schoenen of kleren. Het gebeurt in landen waar wij op vakantie gaan, het gebeurt in Europa.

Keren wij tot slot nog even terug naar de lezing van vandaag. Is er iets dat wij kunnen leren uit de houding van de twee weduwen die alles wat ze zelf nodig hadden om te kunnen bestaan, wegschonken. Hun gedrag kan ons misschien doen stilstaan bij de vraag waarom wij zo moeilijk kunnen delen.
Deze weduwen hadden niets te verliezen, niets te beschermen, niets te verdedigen. Ze ondervonden elke dag dat ze God en de mensen nodig hebben. Zo bakt de weduwe uit Sarefat haar laatste koek vanuit een diep vertrouwen dat Elia en zijn God haar niet aan haar lot zal overlaten. Hetzelfde geldt voor de andere weduwe die het risico neemt om haar laatste geld te offeren in de tempel.
Vertrouwen hebben is voor de moderne mens die sterk gesteld is op zijn autonomie en vrijheid, geen makkelijke opgave. Ook risico’s nemen ligt ons minder. Hoe meer we hebben, des te meer willen we verdedigen en behouden. We gaan ons daardoor misschien zelfs meer afsluiten van de anderen en hen eerder als een bedreiging zien.

Laat de verhalen van de twee weduwen ons daarom inspireren om onze rijkdom aan mogelijkheden goed te gebruiken. Dat wij er zelf betere mensen van worden en er anderen mee van laten genieten.

Verwante berichten

2e zondag advent: 5-6 dec... _______________ _ Kromme wegen recht maken_ De advent is een uitermate rijke tijd op liturgisch vlak met mooie lezingen en het bijhorend ritueel van de adventskrans met
Preek 20-21 juni 2020 Wees niet bang. Wees niet bevreesd. Wees dus niet bevreesd.’ Zusters en broeders, drie keer zegt Jezus dat we niet bang moeten zijn, maar we weten dat
29e zondag: 17-18 oktober... Zondag 18 oktober 2015 Wil je besturen, dan moet je dienen Mc 10.35.45 Beste medegelovigen, Jezus wees zijn ruzieënde leerlingen er op: ‘Jullie weten dat de zogenaamde
09-10 september Vierentwintigste zondag door het jaar 11 september 2016 Beste mensen, Jezus ontvangt tollenaars en zondaars en gaat met hen aan tafel. En daarover morren de farizeeën en
02-03 juli 2016 Beste medegelovigen, Enkele weken geleden overleed in Heverlee Frans Rens, een medebroeder en studiegenoot. Aan hem moest ik denken bij de evangelielezing van daareven. Jarenlang werkte hij
20-21 februari Jezus gaat de berg op met 3 leerlingen, 3 vrienden; Petrus-Johannes-Jakobus. Hij gaat de berg op om te bidden, om alleen te zijn. En dan plots lijkt
3 januari 2016 Overweging Jes 60,1-6 Mt 2,1-12 Deze week vieren we het feest van Epifanie. Epifanie komt van Epifania, een Grieks woord dat ‘verschijning’ betekent. Gods verschijning in Jezus
Preek 27-28 juni 2020 Wie u opneemt neemt mij op Mt 10,37-42 2Kon 4,8-16a Lieve mensen, Gewoonlijk spreek ik jullie aan als ’ Beste medegelovigen’ maar vandaag voel ik met wat
11-12 juni 2016 11° zondag 12/06/2016 In de eerste lezing stelt Paulus de zaken meteen zeer scherp en duidelijk. “Wij weten”, schijft hij, “dat de mens niet gerechtvaardigd wordt door
27 december: Heilige Fami... Lc 2,41-52 1Sam , 20-28 Het liturgisch kalender noemt deze zondag: “Feest van de Heilige Familie, Jezus, Maria en Jozef.” Daarbij worden de broers en zussen van
13-14 augustus 2016 Vorige week sprak Jezus over waakzaamheid. Leef in het heden en houd de lampen brandend. Zie wat er om je heen gebeurt en heb oog voor de