Gezonden als christen                                                         14/07/2024

Joodse mensen proberen te leven volgens de richtlijnen van de Tora. Maar dat blijkt niet altijd te lukken. Daarom stonden er steeds weer profeten op om de mensen te wijzen op wat er fout loopt.

Eén van deze profeten is Amos. Hij staat vooral bekend om zijn aanklachten tegen sociaal onrecht en uitbuiting die flagrant in strijd zijn met een rechtvaardige samenleving waar onder meer het boek Leviticus het over heeft.
In de lezing van vandaag klaagt Amos de houding aan van Amasja. Deze Amasja is een priester die in dienst is van de koning en hem naar de mond praat.

Het is doorheen de geschiedenis een kwalijke traditie dat machthebbers religie misbruiken in hun eigen belang. Ook bij ons is de  kerk lange tijd een instituut geweest met veel politieke invloed. Vandaag kunnen we gerust stellen dat de scheiding van kerk en staat een feit is.

Maar op andere plekken in de wereld is dat vandaag nog steeds niet het geval. We denken dan bij voorbeeld aan heel wat moslimlanden, maar ook aan het hindoe-nationalisme in India en de steun die de Russisch-orthodoxe kerk verleent aan het Poetin-regime.

In de evangelielezing krijgen de apostelen van Jezus de zending om zijn Blijde Boodschap bekend te gaan maken aan alle volkeren.

De Westeuropese kerk heeft een lange missietraditie die vandaag stilaan ten einde loopt.
Maar deze zending waarmaken in onze eigen samenleving van vandaag, stelt ons ook voor grote uitdagingen.

Niet lang na zijn aantreden, deed paus Franciscus een oproep aan de gelovigen om niet alleen met binnenkerkelijke problemen bezig te zijn, maar ook naar buiten te treden, en andersdenkenden op te zoeken en te ontmoeten. En daarbij beklemtoonde de paus dat best kon vertrokken worden vanuit de periferie, vanuit diegenen die het verst staan van het centrum van de samenleving en de kerk.
Missie kan niet zonder een exodusspiritualiteit, zo omschrijft de paus het. Missioneren is wegtrekken uit je comfortzone en Jezus brengen naar wie er het meest nood aan heeft.

Een missionaire kerk moet daarom een onthalende en luisterende gemeenschap zijn van mensen die de zorgen van anderen mee dragen en die tijd maken voor elkaar.
Met mensen op weg gaan, betekent ook bereid zijn te leren van de ander. Zending is dus in de eerste plaats zien en horen en van elkaar leren.

Daarbij is ook de manier waarop de kerk zich presenteert, van groot belang. De tijd van triomfalisme, zelfgenoegzaamheid of morele superioriteit is voorbij.

Waarschijnlijk via heel klein geworden kerkgemeenschappen , zoals de apostelen en de eerste christenen in het prille begin, zullen we in de toekomst de Blijde Boodschap moeten verder uitdragen. Laten we dat doen met vreugde en met lef.