Lc 2,41-52 1Sam , 20-28

Het liturgisch kalender noemt deze zondag: “Feest van de Heilige Familie, Jezus, Maria en Jozef.” Daarbij worden de broers en zussen van Jezus niet vermeld hoewel er van hen in de evangelies wel sprake is. Wordt dit heilig gezin ook op deze manier niet wat weggeschreven van de gewone realiteit van onze gezinnen? Ook de twee schriftlezingen, vooral de eerste waarbij het zoontje Samuël reeds als jong kind naar de tempel wordt gebracht voor de dienst van God, roepen bij mij bedenkingen op. Ik herinner me hoe in vroeger jaren ouders het als een eer en geluk ervoeren als hun zoon of dochter priester of religieuze werd. Ook als mensen daar nu nog blij om kunnen zijn wordt hun vreugde allicht getemperd door de bezorgde vraag: “Waaraan beginnen ze, in deze tijd, in de wereld van vandaag?” Aan zo’n voorbeeld zie je hoe gezinnen het moeilijker hebben gekregen om de grote menselijke en christelijke waarden te beleven en door te geven.

Zo’n vijftig jaar geleden bloeiden, ook in ons land, de Gezinsgroepen. De leden wilden elkaar steunen in de beleving van een christelijke huwelijksspiritualiteit. Later ging Marriage Encounter nog specifieker de relatie en het delen van innerlijke ervaringen bevorderen. Beide bewegingen hebben, voor zover ik weet, veel van hun elan verloren, wellicht mede door de controverse rond seksuele moraal en gezinsplanning. Maar de kern van hun bedoeling blijft van belang: hoe kan de relatie tussen beide partners een zegen zijn voor henzelf, hun kinderen en hun omgeving?

Meer dan de materiële zorgen, meer dan cadeaus en verwenning, telt de tijd en de aandacht die u, partners, ouders en grootouders, geeft aan elkaar,aan uw kinderen en kleinkinderen. Daar kan er contact en vertrouwen groeien, dan wordt een authentieke uitwisseling mogelijk, een delen van inzichten en vragen, overtuigingen en twijfels, een gezamenlijke beleving van waarden.

Toen Jozef Cardijn, de latere kardinaal, die zoveel betekend heeft voor de emancipatie van de jonge arbeidsters en arbeiders, aan zijn ouders vertelde dat hij priester wilde worden, zei zijn vader:”Jongen, als het is om de mouw te vegen bij rijke mensen, heb ik liever dat je thuis blijft.” Met die zin heeft zijn vader mede de richting gegeven aan zijn leven.

God zegene ons, onze gezinnen en de gastvrije onthaal- en pleeggezinnen.

herman.paulussen@hotmail.com 03/257.27.49