Beste Medegelovigen,
Vandaag kregen we het verhaal van de bruiloft van kana. Het verhaal dat we allemaal wel kennen. Voor Johannes is dit verhaal het eerste teken van Jezus openbaar leven. Er waren in die tijd nog andere verhalen maar voor Johannes was dit verhaal zijn ‘eerste teken’
We moeten het verhaal niet lezen zoals een goocheltoer waardoor een grote hoeveelheid water in wijn wordt veranderd. Neen, we moeten zoeken naar een dieper betekenis, want het verhaal is een symbolisch verhaal. Laten we het even anders bekijken.
Hoe zou je onder woorden brengen wat iemand voor jou betekent? Welke beelden zou je een innige liefdesband uit drukken ? Zo zou ik vandaag naar dit verhaal eens willen kijken. Het kana verhaal gaat helemaal niet over een jongen en een meisje uit kana die met elkaar trouwen. Wie met wie trouwt is zo onbelangrijk dat zelf hun namen niet genoemd worden. Door de trouwlustige jongen een bijrol te geven en Jezus in zijn verhaal centraal te plaatsen wil Johannes onderlijnen dat Hij de eigenlijke bruidegom is. Door Hem gaat de oude droom van de profeet Jesaja die we in de eerste lezing hoorden, in vervulling. Met name dat God een verbond van liefde en trouw met de mensen. Ja, zo is onze God, zichzelf weggevende, totale liefde. Elk gebeuren dat over Jezus wordt verteld herhaalt dit op een andere manier. Het is de liefde van God die van het gewone iets buitengewoons maakt.
Die smaakloos water tot belegen wijn maakt, die van een onooglijk dorpje Kana een nieuw Kanaän, een nieuw beloofd land maakt. Maar dit alles kan maar gebeuren als wij de goede raad opvolgen van de eerste gelovige. Van Maria die zegt: “Doe maar wat hij u zeggen zal”.
Pas als er mensen opstaan die dienaren van de Heer willen zijn, die naar zijn woord luisteren en er naar handelen, pas dan kan Gods genade een realiteit worden. Want Gods liefde kan niets zonder mensen.
God houdt zoveel van ons dat Hij zelfs in de meest hopeloze situatie een ommekeer teweeg brengt. Maar ook dat er een taak weggelegd is voor wie wil zien en horen.
Hoe ontdek je dat er een klein wonder is gebeurd? Dat er iets onverwachts nieuws is ontloken? Dat een mens of een gebeurtenis oorspronkelijk of uniek is? Dat merk je maar, zegt Johannes, als je kijkt met de ogen van het hart. En daarin wil hij ons trainen. In het gefascineerd worden door het oorspronkelijk nieuwe, het wonder in mensen en dingen. Voor Johannes begint met Jezus de schepping opnieuw. Voor hem is ‘scheppen’ niet iets dat enkel aan het begin van onze geschiedenis plaats vond, maar iets dat telkens opnieuw gebeurt als mensen en dingen ervaren worden als een onverwacht geschenk. Wie kijkt met de ogen van het hart, ontdekt dat schepping telkens opnieuw gebeurt wanneer leven en vreugde doorgegeven worden.
Als nuchtere, zakelijke mensen zijn we blind geworden voor de gehele, niet-materiële dimensie van de werkelijkheid. We hebben die manier van kijken afgeleerd omdat we ons niet meer zo goed oefenen om het nieuwe begin te zien. Welnu, gelovig leven is het aanleren van een andere manier van kijken. Het is ontdekken dat Gods scheppende en levenwekkende kracht ten diepste aanwezig is in alles wat bestaat. Het is het geheim ontdekken van de nabijheid van het goddelijke leven in ons mensenbestaan. Dat heeft Jezus door zijn manier van leven en sterven voorgeleefd. In hem is Gods heerlijkheid geopenbaard als een nooit ophoudende bron van leven en vreugde.
Daarbij staat de liefde centraal. Zij moet elke vorm van inzet in de gemeenschap inspireren. Een gelovige gemeenschap die de eenheid bewaart, maar wel veelvormig, veelkeurig mag zijn. Gastvrij voor iedereen. En waarin elke mens leeft volgens eigen roeping en talenten. In zo’n gemeenschap waar Jezus’ Geest aanwezig is, wordt nog altijd de beste wijn geschonken.
Na de viering hebben we onze nieuwjaarsreceptie waar jullie allemaal van hart op uitgenodigd bent. We staan voor een heel belangrijk jaar 2016. Sinds 85 jaar en wel op 25 december 1930 werd onze kerk in gebruik genomen. En na 85 jaar moet er wat vernieuwd worden. Heel wat grote werken zullen hier uitgevoerd worden, maar dat laat ik Thierry de Meulder over. Hij gaat ons daarover heel wat vertellen voor de receptie. Maar wij als gemeenschap gaan ook een moeilijke periode door moeten. Zoals vele onder jullie het reeds weten, hopen wij de verkoop van ons parochiehuis “ emmaüs” te kunnen realiseren. Het wordt voor de gemeenschap te zwaar om deze twee locaties in stand te houden. Vele onderhoudswerken gaan stillaan op ons afkomen .En we gebruiken de ruimtes te weinig voor de parochie. Vandaar.
Daarom zouden we deze willen samen bundelen. Alles onder één dak. Daar de grote werken aan de kerk dit jaar van start gaan willen wij daarvan gebruik maken om ook onze ontmoetingsruimte aan te pakken. De plannen zijn bijna klaar en we zouden de ontmoetingsruimte vergroten, we willen er een multi functionele ruimte van maken. Die we eventueel in een stille ruimte, of een kapel, of een ruimte om een koffietafel na een uitvaart en natuurlijk ons ontmoetingsruimte maar dan in een nieuw kleedje. Tijdelijk zullen we de ontmoetingsruimte waarschijnlijk in de kerk tussen panelen. Maar daar werken we nog met de achitecten rond. We hebben reeds een website. Het adres van de site kunnen jullie vanachter in de kerk vinden op kleine blaadjes.Lieve mensen, het wordt een druk jaar, waar we elkaar zullen moeten steunen en bemoedigen. Laten we dit als een gemeenschap