05-06 febr.

Blijkbaar waren er onder de christenen van Korinthe sommigen die niet geloofden in de opstanding van de doden.  Nu kunnen we terecht bezwaren hebben tegen termen als ‘opstanding’ of ‘verrijzenis’ die letterlijk zeggen dat een dood lichaam weer rechtop zou gaan staan. Dat kan toch niet! Want hoe moet het dan bijvoorbeeld na lijkverbranding?

Wat Paulus voorhoudt en wij met hem geloven is: dat de dood niet het einde van de menselijke persoon is.  Jezus zelf heeft dat heel beknopt uitgelegd aan de Sadduceeën.  Zij konden toch zelf in hun bijbel lezen hoe Jhwh zich in het branden braambos aan Mozes kenbaar maakte.  Hij zei: ’Ik ben de God van Abraham, de God van Isaak en de God van Jakob.’ Hij is geen God van doden maar van levenden.  Met andere woorden: als hij die aartsvaders nog bij naam kent, honderden jaren na hun aardse leven dan leven zij voor God.  Zo blijven leven, ook als wij hen niet meer zien of horen.  En zo is het met alle mensen.  Dat geloven wij.  Maar kunnen we het ook enigszins voorstellen?  Wellicht hadt u zelf wel eens een ervaring zoals wat Hanny Michaelis onder woorden bracht in volgend gedicht:

Jaren later

op een heldere middag

vol nuchtere geluiden

en bezigheden in een huis

dat je nooit heeft gekend

herinner ik mij plotseling

hoe zacht je ogen werden

als je me aankeek.

En even verschijn je mij

ten voeten uit, onverwacht

overgekomen uit het tijdloze.

Zo zacht zijn je ogen

dat ze mij verzoenen

met je weggaan, sneller

en onverwachter dan je komst.

Misschien kon u zelf zo wel eens ‘zien, soms, even’. Maar hoe moet het nu met ons lichaam? Doet een mens er mee zoals een volgroeide rups die haar cocon afstroopt en als een vlinder de dag in vliegt?

Of, meer filosofisch: kan je zeggen dat de mens, de persoon die in en aan een lichaam gegroeid en gerijpt is, dit bij de dood achterlaat en in een tijdloze werkelijkheid intreedt?

Of zullen we, weer met Paulus, erkennen dat alles, alles vergaat, alleen de liefde niet. Elke goedheid die ik ooit ontvangen heb of zelf betoond heb blijft altijd leven en vrucht dragen.

Herman.paulussen@hotmail.com       03/257.27.49

Verwante berichten

2e zondag advent: 5-6 dec... _______________ _ Kromme wegen recht maken_ De advent is een uitermate rijke tijd op liturgisch vlak met mooie lezingen en het bijhorend ritueel van de adventskrans met
11-12 dec. 2021 Zondag 12 december 2021 Verheugt u in de Heer Fil.4, 4-7 Lc3, 10-18 ‘Laat de Heer uw vreugde blijven! Ik zeg het nog eens: wees altijd verheugd!
1-2 jan.2022 Beste broeders en zusters 1-2 jan 2022 Vandaag lezen we in het Evangelie over mensen die in de stand van de sterren lezen dat er iets bijzonders
27-28 nov 2021 HEILIGE GEESTPAROCHIE HOMILIE Tussen angst en hoop 28/11/2021 Elk jaar voedt de advent onze hoop en ons vertrouwen Want de Advent is een tijd vol van blijde
2-3 april 2016 Beste mensen, Na zijn kruisdood is Jezus na drie dagen met Pasen verrezen, en toch heerste er nog onrust bij Jezus’ volgelingen. De leerlingen van Jezus waren
20-21 februari Jezus gaat de berg op met 3 leerlingen, 3 vrienden; Petrus-Johannes-Jakobus. Hij gaat de berg op om te bidden, om alleen te zijn. En dan plots lijkt
18-19 juni 2016 Beste Medegelovigen, Stel je eens even voor. Je ziet iemand , die aan het bidden is…en je komt er voorbij en die mens vraagt je…wat denken de
08-09 aug.2020 Een zachte bries, een uitgestoken hand 10/08/2020 Daar zitten ze dan in hun boot: de apostelen – met Petrus aan het roer – op weg naar de
23-24 april 2016 Jezus’ nieuw gebod Hand 14,21-27 en Jo 13,31-35 In de kapel van mijn vroegere school hing boven het altaar een ongewoon kruisbeeld. Jezus droeg daar op zijn
2-3 april 2022 Jezus heeft ons geen geschriften nagelaten. Het mooie en zeer menselijk verhaal over hem dat we nu bespreken ontbreekt in de oudste handschriften. Pas na een paar
23-24 juli 2016 Beste medegelovigen, Wij mensen wij veranderen, wij groeien, wij evolueren. Ieder van ons is nu anders dan 20 jaar geleden. Niet alleen omdat het aan ons te