“Kom mannekens, aan tafel!”
Waarschijnlijk hebben de meesten onder ons nog verre –misschien heel verre- maar gelukkige herinneringen hoe we vroeger door moeder aan tafel geroepen werden. Die gezamenlijke maaltijden met veel toewijding klaargemaakt, waren zo belangrijk voor jong en oud. We leerden er ook hoe we ons horen te gedragen. Niet altijd als eerst bediend willen worden of het grootste stuk te krijgen.
Over zo’n alledaags werkelijkheid hebben de schriftlezingen het. Heel nuchter –het kan zelfs wat berekenend klinken- wijzen ze allebei op dat bescheiden tafelmanieren je verder brengen dan opdringerigheid, althans in de waardering van je medemensen. Die wijsheid van alle tijden hoorden we zowel in de eerste tekst van de genaamde jezus Sirach van zowat twee eeuwen voor onze tijdrekening als in de evangelielezing.

Op het tweede deel van dat evangelie wil ik even ingaan: Jezus’ oproep om niet zozeer verwanten en welstellende vrienden uit te nodigen, maar veeleer armen, gebrekkigen en blinden.
Mensen aan tafel vragen is op zich geen kleinigheid, zeker in onze maatschappij waar vele gezinnen meer dan vroeger op zichzelf zijn gaan leven en waar uit huis werkende ouders weinig tijd hebben om gastvrijheid te cultiveren. En nu vraagt Jezus zelfs dat we aan mensen die het minder goed hebben dat wij zelf voorrang zouden geven! En gastvrijheid is méér dan eten geven of liefdadigheid beoefenen: je stelt jezelf open voor je gast. Toch wel een hele opgave voor gastvrouw en gastheer en heel het ontvangend gezin!

Maar nu, met de vluchtelingencrisis, is die vraag nog veel ruimer geworden. Sommigen onder ons willen –terecht- hulp en opvang bieden aan alle mensen in nood. ‘We spelen dat wel klaar’ (om het in het Nederlands te zeggen). Sommige anderen wijzen daarentegen –ook terecht op de grenzen van onze draagkracht.
Laten we toch geen energie verspillen met mekaar daarover verwijten toe te sturen: over naïveteit enerzijds of hardvochtigheid anderzijds. Laten we uitgaan van de mensen waar het om gaat, vluchtelingen die alles moesten achterlaten om hun leven en hun gezin in veiligheid te brengen.
Dan zullen we, als goede huisvaders en huismoeders, gezamenlijk overleggen en ons samen inzetten om die medemensen zo goed mogelijk op een gastvrije en billijke manier op te vangen. Dat lijkt me de oproep van Jezus aan ons, nu.

Herman.paulussen@hotmail.com tel 03/257.27.49