Beste medegelovigen, 15 aug 2020
Misschien denken jullie zoals ik bij de eerste lezing: Wat is dat allemaal? Wat hebben we nu aan een spookverhaal over een zwangere vrouw die bedreigd wordt door een vuurrode draak met zeven koppen en tien horens?’
Maar het is geen spookverhaal, integendeel, het is de harde weergave van de afgrijselijke kwetsbaarheid waarin tientallen miljoenen vrouwen wereldwijd moeten leven.
Denken we maar aan de vreselijke verminkingen die meisjes en jonge vrouwen moeten ondergaan in Afrikaanse en Arabische landen.
Aan de steniging van vrouwen omdat ze zogezegd overspelig zijn geweest.
Aan het totaal gebrek aan menselijk recht en de barbaarse plicht zich volledig te verbergen in zware kledij in veel moslimlanden.
Aan het misbruik, de mishandeling en de moord op meisjes en jonge vrouwen in Indië, omdat ze toch maar tot een mindere stand behoren
Nee, we hoorden helemaal geen spookverhaal, maar de vreselijke werkelijkheid. En die draak met haar kroon op elk van haar koppen is niets anders dan het beeld van machthebbers zonder enig respect voor de vrouw en het leven van anderen.
Maar waar staat Maria in dat verhaal?
Haar werkelijkheid was niet echt anders dan de werkelijkheid van het verhaal en de werkelijkheid van vandaag, want ook in haar cultuur telde een vrouw niet mee. Nooit werd er over haar gesproken, nooit werd er rekening gehouden met haar, en rechten had ze niet, alleen maar plichten.
De levensweg van Maria is bijzonder en apart. Ze was een meisje als een ander, maar werd een vrouw als geen ander. Daar heeft ze zelf geen verdienste aan. God heeft haar gekozen. Misschien wel omdat ze een goede en eenvoudig meisje was. God had een moeder nodig om zijn kind op de wereld te brengen. Zonder een moeder kan geen kind op de wereld komen.
Maria is een beeld van loyaliteit. De boodschap van de engel Gabriël ontvangt ze zonder vragen. Van twijfel is bij Maria geen spoor. Voor God de vader heeft ze alles over. Ze wil vol liefde die weg gaan.
Al van in de moederschoot is Jezus bepalend voor het leven van Maria. Ook van eenvoud en hulpvaardigheid is Maria een teken, want ook al wordt ze de moeder van Gods Zoon, ze voelt zich niet te goed om haar oude nicht Elisabeth, die onverwacht zwanger is, te gaan helpen.
De weg naar Betlehem , wanneer er geen plaats was in de herberg, wel plaats bij de herders, een geboorte in een schamele stal.
Het moeten vluchten voor koning Herodes en de bijzondere boodschappen in een droom aan Jozef. Later de opdracht in de tempel…Maria heeft het allemaal meegemaakt.
Er was verder de groei en de ontwikkeling van het kind, de pelgrimstocht naar Jeruzalem, de jaren tot zijn volwassenheid. Soms moet ze hem lossen, maar nooit liet ze haar zoon in de steek. Op de bruiloft van Kana is het Maria die de mensen aanspoort te doen wat Jezus zal zeggen. De zoon bepaalt haar weg. En waar in het lijdensverhaal velen-om niet te zeggen ’allen’- hem laten vallen of in de steek laten, blijft zij moederlijk trouw. Aan het kruis wordt haar moederschap door Jezus niet ontkend, maar nog versterkt.
En dan is er haar gebed, haar lofzang van vreugde en van dank. Ze dankt God de Heer en noemt Hem haar redder, want Hij kijkt niet minachtend op haar neer omdat ze maar een gewone vrouw is. Ze zal zeker niet geweten hebben dat ze door dit allemaal voor eeuwig een beeld van hoop zal zijn.
Een voorbeeld voor ons, dat is Maria. Een na te volgen voorbeeld, zodat ook wij zouden kiezen voor goedheid, voor respect en voor dank. Zodat ook wij zouden opkomen tegen macht, uitbuiting en onmenselijkheid, en het zouden opnemen voor wie zwak is en in nood verkeert. Zodat ook wij, net als Maria, een teken van hoop zouden zijn. Hoop op een betere wereld, hoop op een wereld voor iedereen.
En wat Maria ook voor ons is, dat is een teken van geloof in leven in eeuwigheid. Want haar ten hemelopneming maakt duidelijk dat God niemand verloren laat gaan. Moge dat onze vreugde zijn op dit feest, en ook onze dank aan onze Schepper: dankbare hoop en diepgaand geloof. Amen.